پنجم : درب تلغجار « 1 » كه آن راه سراجه « 2 » است . ششم : درب قوهبار « 3 » . هفتم : درب نوآباد ، كه از آنجا بآسيآىء متجه « 4 » ميروند . پس مجموع سيزده درب باشند ، و اللّه أعلم و أحكم » . * * *

--> از نهر طبشقوران مشروب مىشده ، و در حوزه مالياتى طسوج لنجرود قرار داشته است . روستاى لنجرود ( - لنگرود ) در مشرق جمكران قرار دارد . ( 1 ) . در ضبط اين نام اختلاف است ، در نسخه چاپى تاريخ قم ص 27 : تلقجار ، و در حاشيه همين صفحه در نسخه ديگرى ( تلغجار ) آمده است ، و احتمالا اين نام مركب از دو كلمه تل ( - تپه ) و غجار يا قجار ( ؟ ) بوده باشد . ( 2 ) . سراجه در منتهى اليه شمال شرق قم قرار دارد ، و همچنان به همين نام مشهور است ، و داراى چند پارچه آبادى و روستا مىباشد كه ساكنان آن به كار كشاورزى مشغول مىباشند . امروزه بخشهاى از اراضى آن در محدوده مسكونى شهر قم قرار گرفته است . ( 3 ) . بخشهايى از جنوب شرقى قم را كوههاى مرتفعى فرا گرفته است ، و در آن چندين پارچه آبادى قرار دارد كه ييلاق مردم قم بشمار مىرود ، و درب قوهبار ( - كوهبار ) احتمالا در همين سمت قرار داشته است . ( 4 ) . از موقعيت دقيق اين درب در منابع يادى نرفته است ، تنها در تاريخ قم يكى از آسياهايى را كه بر روى نهر شهرستان ( از نهرهايى بوده است كه در شرق شهر جريان داشته ، و در نشريه ميراث شهاب : شماره 29 / ص 61 ، آمده : و در كنار آن آسيابهايى قرار داشته ) ساخته شده بوده ، آسياى متجه مىشمارد .